Babymodel

Voor een reclamespot is Casting Studio op zoek naar een baby van 16 tot 24 maanden. Eén van de ouders en de baby zouden zich moeten kunnen vrijmaken op één dag tussen dinsdag 1 en donderdag 3 april 2008 en eventueel minimum drie dagen tussen vrijdag 4 en donderdag 10 april 2008 voor een opname in het buitenland. Per opnamedag is er een dagvergoeding voorzien van 250 euro. Stuur voor woensdag 19 maart je contactgegevens en foto’s  naar brigitte@castingstudio.com met als onderwerp ‘baby’ .

Cursus vakantiefotografie

Ik geef opnieuw les.

Zon, plezier, een mooie omgeving en veel vrije tijd in het bijzijn van de mensen die we graag zien: vakantieperiodes nodigen uit tot fotograferen. De foto’s vormen een verlengde van onze herinneringen. Net daarom zijn cameraproblemen, mislukkingen, technische en inhoudelijke blunders zo jammer. Wat is een goede vakantiefoto? Hoe begin je er aan? Wat doe je bij te veel zon? Hoe fotografeer je een mooie zonsondergang? Na een korte theoretische uiteenzetting nemen we de proef op de som en trekken we een voormiddag naar zee. Fotografie lijkt op sporten: oefening baart kunst.

Oproep van mijn ex-leerkracht

Het Internationaal Festival van Vlaanderen Gent blaast dit jaar 50 kaarsjes uit. Voor hun campagne zijn zij op zoek naar een model, een vrouw van 50 jaar, die door mij zal geportretteerd worden.

Het is belangrijk dat het model persoonlijkheid uitstraalt, karakter heeft en dat het model er geen problemen mee heeft om overal in het Vlaamse straatbeeld afgebeeld te worden. (affiches, TV-spots, folders enz.)

Indien je iemand kent, of jezelf hierin geroepen voelt, neem dan contact met me, of stuur alvast een foto-afbeelding van jouw gezicht. Het ideale moment om op een sterke manier vereeuwigt te worden! Lieven.

Hond te huur

Woensdag vertrekken wij naar Zuid-Afrika. Onze lieve, schattig en vooral erg aanhankelijke hond Timoty zal bij mijn schoonouders gaan logeren. Maar drie weken is lang. Daarom ben ik op zoek naar een lief opvanggezin (voor minstens enkele dagen). Timoty is de ideale hond voor mensen met kinderen. Hij is erg lief, braaf, zacht en aanhankelijk. Als boma heeft ze haar wilde haren verloren, waardoor ze ook in aanmerking komt voor mensen met weinig of geen tuin. Ze is de ideale test voor mensen die overwegen een huisdier te nemen of die hun kinderen de ervaring gunnen zonder er een te kopen. Eenzame vrijgezellen zijn natuurlijk ook meer dan welkom.

De onthaalmoeder

‘Onthaalouders aangesloten bij een dienst zijn met uitsterven bedreigd. Vele mensen  weten niet in welke omstandigheden deze mensen hun mooie beroep moeten uitoefenen. 15.12 euro per dag per kind krijgen ze, en van dat bedrag moeten de onthaalouders de kinderen één warme maaltijd en één vieruurtje aanbieden, verse groenten en fruit, de stookoliekosten, de elektriciteit, water, een huis dat regelmatig opgeknapt moet worden, speelgoed vervangen enz.’ 

Onthaalmoeders verdienen te weinig, dat weet iedereen. Toch lijkt het probleem moeilijk op te lossen. Niemand is tevreden. Iedereen heeft gelijk. Ouders klagen over een tekort aan flexibiliteit, onthaalouders meer loon en werkzekerheid. Ik begrijp niet goed waarom en hoe het zo moeilijk moet zijn. Maar echt iets ondernemen doe ik niet, behalve dan mijn eenmalige klachtbrief aan de Gentse schepen. Toch voel ik me geroepen deze klachtkettingmail over te nemen.  

Wie niets doet, is mee verantwoordelijk.

HELP

Ik ben nog steeds op zoeken naar mensen, veel mensen, met een verouderd rijbewijs. Is uw foto ook zo achterhaald? Bent u nauwelijks nog te herkennen? Of kent u iemand met zo pareltje in zijn portefeuille? Ouders, vrienden, exen, jong of oud: iedereen is welkom. Het is voor het goede doel. Ik zal u eeuwig dankbaar zijn.

Minder is meer

Het is Cindy haar schuld, maak ik mezelf nu wijs.

In een vorig bericht merkte ze op dat ik me beter zou beperken tot een goede blog, dan twee halve en overlappende.
Even was ik boos en ontgoocheld. Kritiek is nooit aangenaam. Toch probeer ik er ook iets uit te leren.
Het is waar dat ik niet regelmatig genoeg schrijf. Dat is toevallig, en ik beloof dat daar binnenkort verandering in komt.
De voorbije maanden waren een beetje chaotisch en hectisch, door een samenloop van omstandigheden.
Maar ik wil mezelf, en jullie, niets wijsmaken. Er komen zonder twijfel nog woelige periodes.

Moet ik veranderen? Alleen dommeriken (en koppigaards) veranderen nooit van gedachten.
Wil iedereen alles? Heb ik veel dubbele lezers? Kiezen zijn voor meer tekst of meer eenvormigheid?

Ik blog in de eerste plaats voor mezelf, omdat ik graag schrijf (en het nergens anders kan en mag doen.)
Maar eerlijk is eerlijk: zonder jullie zou ik het waarschijnlijk toch niet doen. Daarom leg ik mijn (en vooral dat van mijn twee blogs)
een beetje in jullie handen. Stem en laat van je horen.

Babysit

Zaterdag moeten Bob en ik werken. En die avond geeft mijn schoonzus een groot feest. De hele familie zal daar aanwezig zijn, dus aan hen kan ik het alvast niet vragen. Toeval wil dat alle andere voor de hand liggende babysitopties belet zijn. Even dacht ik aan de gezinsbond, maar als bezorgde mama schrikte het me wel een beetje af mijn meisjes achter te laten bij een onbekend jong meisje.

Kent iemand een goede Gentse babysit? Zijn er andere alternatieven zoals kinderhotels (al wordt ik al misselijk bij het woord alleen)?

Op restaurant met kinderen

Zaterdagmiddag besloten Bob en ik plots om iets te gaan eten, met de kinderen. Waar gaan we heen? Gent telt zo veel brasseries en terrasjes, en toch kon ik niet meteen iets bedenken waar de meisjes ook welkom zouden zijn. Na een half uurtje fietsen door het centrum zijn we uiteindelijk in ‘t Voske beland. Op de kaart stonden alvast enkele kindergerechten. Maar bleek dat ze maart over een enkele kinderstoel beschikten, en dat was er een te weinig. Nina zou ik de kinderstoel zittenen Manou op haar knietjes op een gewone stoel, zoals de grote mensen.

Maar na vijf minuutjes was het nieuwe daar ook van af, en wou Manou rondlopen. Alleen durfden we haar toch niet te laten. In de smalle gangen liep ze bovendien de hele tijd in de weg van het personeel. Dus dweilde Bob het plein ùet haar af, terwijl ik alleen met Nina op terras bleef zitten. Gezellig is anders. Gelukkig werden we snel bediend: lasagne, steak en kip met appelmoes voor Manou. Bij het zien vaan haar portie keken Bob en ik even naar elkaar: is dit niet een beetje veel voor een kinderportie? dat een groot bord mooi presenteert, kan ik begrijpen. Maar voor kinderen is het alles behalve handig. Bovendien hebben we twee keer moeten bedelen voor een extra lepeltje. Moeilijk.

‘t Voske verwijt ik niets. Prijs kwaliteit vind ik het nog steeds een degelijke brasserie. Maar echt kindgericht is anders. Wie kent er wel (liefst in Gent) een kindvriendelijk restaurant waar het ook gezellig is voor de ouders?

Knuffelliefhebbers gezocht

Houdt u ook zo van u knuffelbeer? Ik ben op zoek naar zowel kinderen als volwassenen met een ’speciale’ troetelbeer. Is uw kind helemaal verliefd op haar ‘pietje’ of ligt uw oude, versleten konijn nog steeds aan het hoofdeinde van het bed? Dan zou ik heel graag van jullie een leuke foto maken, voor een fotoreeks over liefde. 

‘Bel me, schrijf me, laat me toch iets weten… Geef me een teken, enz enz.’

Alvast bedankt voor de hulp.

Oproep

Bob en ik hebben enkele jaren geleden een woning gekocht in het centrum van Gent. Zalig vind ik het, zelfs nu twee kinderen hebben. We hebben een garage en een relatief groot terras achteraan. Zolang er plaats is voor een BBQ en een kinderbadje zijn we tevreden. Groen gras zoeken we geregeld op. Daarom zijn we steeds op zoek naar leuke nieuwe groentje hoekjes in de buurt van Gent, mét speeltuin. Voorlopig zweren wij bij het Citadelpark en in mindere mate bij het Zuidpark. Die laatste ligt een beetje dichterbij, maar de speeltuin is een lachertje. In plaats van vier designtuigen hadden ze beter geïnvesteerd in meer goedkope en klassieke speeltjes. Eén schommel voor een zo groot publiek is een vergiftigd geschenk.

Kent er nog iemand leuke, gezellige en vooral groene speelplekjes in de buurt van Gent?