Einde van de rit

Onze hond Timoty is ziek. We hebben besloten haar gezwel niet te laten operen. Voorlopig stelt ze het goed maar bij pijn gaan we haar een spuitje (laten) geven. Gek, hoe gewoon euthanasie bij dieren is. Iedereen is het er over eens, en dat in tegenstelling tot bij mensen.

Dit is dus het begin van het einde, al weet niemand hoe lang deze periode zal duren. Na jaren van droogvoer, krijgt het beest nu lekker vers tafeleten. We willen haar laten genieten, nu het nog kan.

En dan plots denk ik aan mijn mama, en haar laatste maanden. Jaren leefde ze als een zuinige, sobere vrouw. Pas toen ze besefte dat het einde nabij was, is ze met volle teugen beginnen genieten. Jaren heeft ze geschilder met zo weinig mogelijk verf, vaak op reeds gebruikte doeken. En dan plots kon en mocht alles: grote doeken met heel dikke lagen verf. En uiteindelijk heb ik nog veel verf en materiaal moeten weggeven. Zonde.

Waarom wachten mensen om echt te genieten van het leven, om geld uit te geven en zichzelf in de watten te leggen tot ze terminaal zijn?