Ziek, 5de reeks aflevering 63

Sommige mensen zijn meer ziek dan anderen. Terwijl de ene werknemer soms jaren geen dag afwezig is, hebben anderen het om de haverklap zitten. Bij kinderen is dat net zo. Het ergste is dat ‘toevallig’ ook die groep buitengewoon traag herstelt. Een kleine bacterie in de lucht en bom past. Vreselijk.

Zelf kan ik gelukkig redelijk veel aan, en op dat vlak lijkt Manou op mij. Vrijdag bleek ze een oorontsteking te hebben. Zaterdag was daar niet zo veel meer van te merken en zondag leek het een ver verleden. Ook mijn keelontsteking is zo goed al verdwenen.

Bob en Nina hebben het vaak een stuk lastiger. Zaterdagnacht werd Nina ziek. Buikgriep besloot ik, en ik zelfs zonder dokter wist ik ‘dat het opnieuw de ronde doet’. Dat zeggen ze toch altijd, en terecht want anders hadden we het waarschijnlijk niet opgelopen. De voorbije twee dagen heb ik niet veel anders gedaan dan kots en diaree opgekuist.

Dat koesteren en verplegen gaat mij goed af. Ik geniet van de intimiteit van zo een moment, zolang het niet te lang duurt. Maar na twaalf pyjama’s, vijf lakens, drie dozen doekjes ben ik het een beetje moe. Niets blijft er binnen, en ik kan dus ook moeilijk begrijpen hoe het kind blijft diaree aanmaken. Na beschuit en yoghurt, heb ik Nina vandaag op een colaregime gezet en dat lijkt een beetje te helpen. Het is een beetje eenzijdig maar ze vind het geweldig en een mens kan lang overleven op die troep. Leve the Cola Cola company, denk ik dan.

Buikgriep moet je uitzweten, weet ik ondertussen. Reken op vijf dagen. Nina zal er waarschijnlijk dubbel zo lang over doen. Nog zeven dagen te gaan dus. Gek hoe snel ouderschap je omtovert in een volleerde verpleegster.