Meer bewegen?

Kleuters bewegen te weinig, lees ik in verschillende media. Manou is geen lui kind en toch denk ook ik dat ze soms iets te weinig loopt, fiets of springt. In de zomer vormt sport en beweging een deel van het dagelijks leven: zwemmen, trampoline springen, wandelen, fietsen, enz. Maar in de winter is beweging iets minder vanzelfsprekend, zeker met werkende stadsouders.

Tijd maar ook geduld liggen aan de basis van het probleem. Want laten we eerlijk zijn: een kleuter zelf laten stappen of fietsen is niet zo vanzelfsprekend als de kranten laten uitschijnen. Kinderen zijn geen kleine volwassenen. Ze lopen dus niet alleen trager omdat ze klein beentjes hebben.

Vandaag was het weer zo ver. Ik moest naar de bank op een dikke vijf minuten stappen van ons huis. Manou zou zelf fietsen. Leuk. Halfweg de heenweg was mevrouw het beu. ‘Ik niet meer fietsen. Mama duwen, mama pakken.’ Ik ben koppig geweest en Manou ook maar zo ging het helemaal niet meer vooruit. Hel.

Ik probeer de buggy zo weinig mogelijk nog te gebruiken. Maar voor lange afstanden, dringende boodschappen of tijdsgevoelige verplaatsingen doe ik het toch. Gemakzucht is het, dat besef ik en ik ben niet alleen. In veel buggy’s zie ik kinderen zitten met opgetrokken knietjes omdat ze letterlijk te groot geworden. Mij zal dat niet overkomen denk ik nu. Maar weer ligt de grens?