ZA 10: Verhuizen?

Kaapstad is een bijzonder mooie plaats, maar het is meer dan dat. Het is vooral een erg diverse stad: schitterend klimaat, prachtige stranden, mooie heuvels, veel natuur en toch veel mooie, moderne winkels, lekkere restaurants, mooie mensen, hippe feestjes, en dat alles binnen een echte leefomgeving. Kaapstad trekt veel toeristen maar wordt er, in mijn ogen, niet door opgeslorpt of verkracht. Ik zag er mezelf meteen in wonen.

Maar tussen droom en daad staat een heel proces. Als bezoeker kan je verliefd worden op een plaats maar dat is een mager beestje. Vroeger vond ik mensen die verhuizen ‘naar de zon’ altijd een beetje oppervlakkig, alsof hun geluk afhankelijk was van een beetje meer of minder zon. Maar ik moet toegeven dat ook ik soms afzie tijdens de vele en lange donkere en natte dagen.

Maar is verliefd worden op een stad wel een goede reden? En hoe pak je zoiets dan aan? Zou het financieel, administratief en praktisch haalbaar zijn? Is het geen te groot risico? Of is dat nu net de betekenis van het leven? Zouden mijn kinderen daar of hier gelukkiger opgroeien?

Soms moet je gewoon openstaan en wachten, zodat de antwoorden zich vanzelf aanbieden. Na enkele gesprekken viel de puzzel vanzelf in elkaar: Kaapstad is duidelijk een van de mooiste plaatsen ter wereld, voor rijke mensen (+1). Als buitenstaander is het niet gemakkelijk om hier werk te vinden (-1). De anti-apartheidswetten zorgen voor een heel moeilijk tewerkstelling, vooral blanken (-). De enige optie is een eigen zaak oprichten (0). De sociale zekerheid is er zo goed als onbestaand (-1). Dat geldt voor mij maar dus ook voor mijn kinderen later (-2). Onderwijs is er buitengewoon duur (-2).

Mijn kinderen hebben inderdaad een heel grote invloed op mijn denkprocessen, in het algemeen. Leve België.